Onwetend

Geschreven op 9 jan, 2016

Onwetend

April 1979. 17 ben ik. Niet goed in model. Teveel buik, te weinig borst. Diploma Atheneum op zak. Eigenwaarde van een bladluis. Verslaafd aan jazzballet. En aan suikers. Verkeerde combi. Verder krakend gezond. En onwetend. Leven? Denk ik niet over na. Mijn lijf dient mij. Werkt zich door rigide trainingen. Vermaalt zonder morren pakken glacés en ander calorierijk voer. Functioneert dagen op cola. Huisarts? Nog nooit gezien.

Eind 2000. 39. Inmiddels wees. Prima in model. Buik in proportie. Dood heeft zo haar eigen dieet. Diploma’s? Kan ik wandje mee behangen. Mijn verslaafde geest? Heeft haar focus verlegd: van suikers naar letters. En letters gevreten om mijn voeding en bewegingspatroon aan te passen. Zo’n dikke 10 jaar mijn stinkende best voor gedaan. En nog nooit in mijn leven zo vaak bij de huisarts gezeten. Bij de psych. Bij de fysio. Bij mediums allerhande. Bij de longspecialist. En andere –isten waar je liever niet komt.

Januari 2016. Intensiever dan ooit de laatste 16 jaren het leven bestudeerd. Lees ik deze week de woorden: ‘Het goede nieuws is dat we ons ontwikkelen van onwetende onwetendheid naar wetende onwetendheid. Door ons onderzoek is de hoeveelheid onbekende zaken alleen maar toegenomen.’ Woorden van hoogleraar Sijbrand de Jong. Als nieuwe baas van CERN (lees: Higgs-deeltje), probeert hij uit te vinden wat het leven precies is. En zeg nu zelf: is het niet heerlijk om te weten dat je het nooit kunt weten? Ben deze week toegelaten tot de 3-jarige opleiding Tibetaans basisarts. Feeling 17 again: onwetend. Samen met Sijbrand. Wat een cadeau!

12 Reacties

Geef ook een reactie.

  1. Marielle

    Waar is de ‘like’ button ;-)? Succes en geniet!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Share This